اگر شما یا کسی که میشناسید در به خاطر سپردن چیزها مشکل دارید، لزوماً جای نگرانی نیست. با افزایش سن، بدن ما تغییر میکند و از بسیاری جهات بر تواناییهای ما تأثیر میگذارد. و از آنجا که مغز ما بخشی از بدن ماست، پیر شدن به معنای تغییر تواناییهای شناختی ما نیز هست. 3
حتی در پیری «عادی»، این بدان معناست که توانایی ما در یادگیری و به خاطر آوردن اطلاعات با گذشت زمان کاهش مییابد. بنابراین کاملاً طبیعی است که کسی گهگاه فراموش کند که کلید ماشین خود را کجا گذاشته است، در طول مکالمه برای یافتن کلمه مناسب مشکل داشته باشد یا نام کسی را فراموش کند. این جزئیات کوچک به اندازه کافی برای مغز آنها مهم نبودند که به خاطر بسپارند یا به سرعت به خاطر بیاورند. 4
وقتی از دست دادن حافظه طبیعی نیست
با این حال، در پیری «غیرطبیعی» ناشی از اختلال شناختی، تغییرات شدیدتر میشوند. ممکن است کسی نداند کلید ماشین چیست، مکالمات اخیر را فراموش کند یا کسی را که خیلی خوب میشناسد، نشناسد. 5
تشخیص زودهنگام اختلال شناختی بسیار دشوار است زیرا مراحل اولیه بیماری درست مانند پیری طبیعی به نظر میرسد.

تا زمانی که بیماری پیشرفت نکند، علائم اختلال شناختی از پیری طبیعی متمایز نمیشوند. این مرحله که اغلب “اختلال شناختی خفیف” یا “MCI” نامیده میشود، زمانی است که علائم به اندازهای شدید میشوند که دیگران ممکن است متوجه آنها شوند. 6
از دست دادن حافظه فقط یکی از علائم است.
از دست دادن حافظه تنها نشانهی یک اختلال شناختی احتمالی نیست. علائم دیگر شامل از دست دادن تمرکز یا سازماندهی، ناتوانی در حل مشکلات، توهم، حرکات فیزیکی آهسته یا ناهماهنگ، رفتار نامناسب و تغییرات در شخصیت فرد است – که با گذشت زمان بدتر میشوند. 7
اگر در مورد هر یک از این علائم در خود یا کسی که میشناسید نگران هستید، مهم است به یاد داشته باشید که اختلالات شناختی را نمیتوان خودآزمایی کرد. مغز بخش بسیار پیچیدهای از بدن ماست، بنابراین تشخیص اینکه آیا مشکلی در آن وجود دارد یا خیر، نیاز به یک پزشک آموزش دیده دارد.